Alette, 9 februari 2012
Griekenland , Athene 8°

Laatste stuk! Echt!

Dag 57 19 november
Helena was ons kaartenvrouwtje. Wat voor mij het voordeel gaf dat ik nu geen kaarten meer kon slopen. Geloof dat er nog geen één (gratis) gekregen kaart het heeft overleefd zonder de nodige beschadigingen. Omdat ons hotel in de wijk Plaka ligt konden wij in een vrij rechte lijn doorlopen naar de heuvel Acropolis. Toen we bij een hek aankwamen zijn wij linksaf geslagen en kwamen we uiteindelijk aan bij een entreepoortje. Hier moesten wij een ticket kopen voor de grote bezienswaardigheden in het oude Athene. Omdat die tickets voor het hele weekend wel geldig waren en we verplicht waren de hele rits met tickets te betalen toch maar besloten dan ook maar alles te gaan bekijken.
Al lopende zijn we eerst via het Dionysustheater. Het oudste Theater in heel Europa, maar er is niet zo heel veel meer van over. Van de 3 ringen is alleen de voorste ring nog goed te zien. Overigens is er van de oude Dionysustempel vrijwel niks meer over. Een paar pilaren en daar blijft het bij. Vervolgens zijn we doorgelopen naar boven. Het Odeion van Herodes Atticus is nog wel heel goed te zien. Zowel aan de voor als in de achterkant. Helaas mochten we niet het theater zelf in, maar één ding is zeker: Het is groot.
Hierna zijn we verder gelopen om de Akropolis zelf op te gaan. (Zuidkant) Volgens de oude plattegronden kom je dan eigenlijk nog via verschillende tempels, maar die zijn zo goed als vergaan tot stof. In ieder geval merkten we al heel snel dat het bij de poort van de Akropolis, de Propyleeën, erg druk was. En dat mensen niet kunnen lezen. ‘Don’t Touch’ betekent niet ‘Aanraken’. Toen wij de berg zelf opwaren zijn wij linksom over de berg gelopen. Eerst via de Erechtheon, een tempel die nog wél staat en waarvan je de beelden aan de buitenkant wel goed kan zien. Aangekomen bij die Tempel was het wel een fotomomentje voor ons drieën. Mensen aanspreken of ze een foto willen maken dus….
Na ons fotomomentje zijn we doorgelopen naar de noordkant van de berg gelopen om daar op het uitzichtpunt ons hotel te vinden. Na een tijdje zoeken vonden we ons hotelletje-met-de-gele-zonnewering en zijn we weer doorgelopen naar het volgende uitkijkpunt met het volgende fotomoment.
Daarna zijn wij doorgelopen naar de bekendste Tempels van de Akropolis: Het Parthenon. Voor het naar beneden lopen kozen we een andere route uit: Via het Oude Agora terug naar beneden. Maar eerst was het tijd voor een korte pauze met dure ijsranja en een fotomomentje op het bergje naast de Acropolis. Ook daar zijn weer wat foto’s gemaakt, ja, er zijn eindelijk weer eens foto’s van ons drieën. Zal weer eens tijd worden.
Daarna zijn we dus via het Agora naar beneden gegaan. Onderweg eens met zijn drieën aan het feit gedacht dat daar al eeeeeeuwen lang mensen rondlopen. Toch grappig en zet je even aan het denken hoe oud dat allemaal is. Toen we beneden waren hebben we eerst de Stoa van Attalus van de buitenkant bekeken en vervolgens even lopen klieren door ‘als pilaar te gaan staan’. Helaas heeft mijn in-de-afgelopen-weken-veel-gedragen-spijkerbroek het niet overleefd, die had een flinke schuur net onder mijn kont. Wat natuurlijk heel wat hilariteit opleverde, vooral door mijn paniekkreet ‘ohhhh mijn broek!!!’. Ac hja. Toen we eindelijk stonden zijn we hard van de stenen gefloten. Bleken overblijfselen van een gebouw te zijn. Stiekem zijn we blijkbaar een stel cultuurbarbaren.
Via het Agora zijn we doorgelopen naar de Tempel van Hephaistos, nadat we daar een tijdlang hebben rondgewandeld zijn we doorgelopen naar de wijk Monastiraki en hebben we daar op het terras een kaastaartachtigiets gegeten. Erg machtig! Tijdens het eten werden we regelmatig gestoord door straatverkopers. Wat zoal verkocht werd? Zonnebrillen, een ‘technisch’ gevalletje om je naainaalden gemakkelijker met het draad te weven, ballonnen en ga zo maar door. Ook apart: Kinderen die muziek maken en heel zielig kijken voor geld. Of het nu door de crisis komt of dat ze er altijd zijn: Het is heel apart.
Vervolgens zijn we doorgelopen om het Acropolisgedeelte heen om aan de achterkant van het tweede theater, het Odeion van Herodes Atticus, even aan de achterkant te bekijken. Een kleine 10 minuten later kwamen we aan bij het Acropolismuseum. Omdat ik van de vader van Katerina (Florina) hoorde dat het museum zeker een aanrader is toch besloten om een kijkje te nemen. En ja, ik vind het ook een aanrader. In het begin zie je hoe het Acropolis is veranderd door al die eeuwen heen. Heel veel gebouwd, verplaatst en uiteindelijk weggevaagd door onder andere de Perzen. Nadat we de oude tegels van het Parthenon. Deze hangen in het museum omdat ze in het weer in wind van Athene teveel schade lijden. Ook staat het museum vrijwel parallel aan het Parthenon en is de tempel in het museum nagebouwd. In het ‘Parthenon’ zie je dan ook een film over wat er allemaal met die tempel is gebeurd en hoe hij er werkelijk heeft uitgezien.
Na het culturele lesje waren Liesbeth, Helena en ik hongerig en hebben we giechelend allemaal een stukje geplette snickers gegeten. Maar ook hier kregen we op ons donder, niet om de snickers (die hadden we slim verborgen) maar omdat we zo zaten te giebelen. Stelletje cultuurbarbaren deel 2 dus.
Vervolgens nog even wat rondgelopen door het museum, beelden bekeken, teksten gelezen, de nederzetting die onder het museum ligt bekeken (glazen vloer). Conclusie: Heel wat bijgeleerd en moe. Tijd om even wat te rusten in het hotel.

’s Avonds weer wat gegeten in Plaka in een restaurantje met twee verdiepingen. Daar de Griekse keuken weer geprobeerd samen met een glaasje wijn. Vervolgens op de terugweg naar het hotel een barretje ingewandeld (en onderweg handig een vervelende restauranthouder ontweken) waar we een flesje wijn hebben leeggedronken en hapjes hebben gegeten. Daarna rustig teruggewandeld en in het hotel lekker gaan slapen.

Dag 58 20 november
Deze dag zijn we in plaats van richting het zuiden, naar het Noorden gelopen. Richting Sýntagma want: Het was zondag en op zondag heb je een grote wisseling van de wacht bij het graf van de Onbekende Soldaat. Bij het Sýntagma plein heb je namelijk het parlementsgebouw staan (Voulí ton Ellínon). Alleen was het voor de 3 gezusters natuurlijk lastig hoe we daar moesten komen. Omdat we meer dan genoeg tijd hadden zijn we eerst via de Nationale tuin aan de oostkant van het Parlement gelopen. Daar kwamen we onder andere wat zwervers tegen, heel veel snelwandelaars (’t ziet er niet uit), en een groep muzikanten. Aan de zuidkant van de tuin heb je nog een paar grote gebouwen staan die natuurlijk ook op de foto moesten. (en waarvan ik geen flauw idee heb hoe deze heten). Vervolgens doorgelopen door de tuin en een vijver tegengekomen vol met schildpadden van ongeveer 25cm lang. LEUK!! Na een tijdje toch maar doorgelopen en kwamen we uit aan de noordkant van de Tuin. Omdat er vrij veel politie was hebben wij toch even nerveus rondgekeken. Waren we hier wel goed? Maar omdat er vrij weinig aan de hand was, we verdwaald waren en de wisseling 10 minuten later zou beginnen ben ik toch maar naar een agent gestapt om de weg te vragen. Uiteindelijk zijn we weer aangekomen op Sýntagma en hebben we met een lichte verbazing naar het lopen van de Evzone-wachters gekeken. Benen ver naar voren en omhoog en hard stampen. Daarnaast opmerkelijke bolletjes op de schoenen en een soort jurkje met erg wijde mouwen aan. Arme jongens..
Na het wisselen van de wacht zijn we in de metro gestapt en zijn we opzoek gegaan naar zee. Uiteindelijk zijn we er in de haven, Piraeus, uitgestapt om al vrij snel tot de conclusie te komen dat deze vol lag met grote boten en er geen strand in de buurt was. Toen zijn we de metro maar weer ingestapt en één halte later er weer uit bij de voetbalstadions weer uitgestapt. Vanaf daar zijn we over een gigantisch sportterrein gelopen waar druk gesport werd om uit te komen bij een kleinere haven met zeil- en motorboten. En een restaurant waar we even een kop chocolademelk hebben gedronken. Ik ben ondertussen aan het langzame drinken gewend, mijn zussen niet. Ik was dus eens als laatste klaar met mijn kop chocolademelk. Ha!
Vervolgens hebben we de metro terug genomen naar Monastiraki en hebben daar wat rondgelopen en zonnebrillen gekocht voor Liesbeth en mij. Met de kundige afdingkwaliteiten van Liesbeth. Via de Metropoliskerk zijn we daarna zigzaggent weer teruggelopen naar Plaka. Daarna zijn we richting de Tempel van Zeus gelopen. Deze was helaas gesloten omdat het al 3 uur was geweest. Wel hebben we wat foto’s gemaakt van de poort van Hadrianus, deze staat namelijk buiten de hekwerken.
Daarna zijn we teruggelopen en hebben we de Hapimag waar oom Piet en tante Geesje tijdens hun reis hebben overnacht. Bleek dat die een paar straten verder dan de onze zat.
’s Avonds hebben we in de buurt van de Metropoliskerk gegeten. Buiten, op een terrasje. Nadat we daar een tijdje hadden gezeten zijn we weer teruggewandeld naar Plaka om daar in hetzelfde kroeg je als de avond daarvoor weer wat flesjes wijn weg te drinken en hapjes te eten. Later is Petrea, die ik heb leren kennen in Belgrado, bij ons aangeschoven om even te kletsen en haar belevenissen van de 17de november te vertellen. Op de 1 of andere manier is zij met gasmasker en al in de demonstraties terecht gekomen. Rond 11 uur hebben we afscheid genomen en is zij haar overnachtingsplek gaan opzoeken. Wij zijn iets later ook vertrokken naar ons hotel.
Vervolgens hebben we tot 12 uur gewacht op mijn verjaardag waar ik inclusief een raar melodietje van Helena haar telefoon ben gefeliciteerd. Wat natuurlijk zoveel hilariteit opleverde dat een medewerker van het hotel naar boven belde. En dat heeft geen van ons durven beantwoorden. Wel waren we vrij snel stil…
Dag 59 21 november
Hoera! Jarig!!! 23 jaartjes jong alweer. Vandaag zijn we dan eindelijk Zeus gaan bekijken. Groot ding, ooit. Het blijkt dat heel wat onderdelen zijn verhuisd naar de Jupiter Tempel in Rome. Die ondertussen ook niet meer helemaal heel is, zoals ik heb begrepen. Na wat rondgelopen te hebben bij Zeus zijn we in de metro gestapt en zijn we naar het oude Olympisch Stadion gegaan. Welke trouwens nog steeds in gebruik is.
Vanaf het stadion zijn we een park doorgelopen en zijn we weer uitgekomen bij Sýntagma. Via daar alvast bedacht wanneer de metrokaartjes voor de volgende dag zouden halen. Na wat overleg toch besloten dit op de 22ste zelf te gaan halen. In het metrostation Sýntagma hadden ze een klein marktje. Nieuwsgierige zussen moesten daar natuurlijk overheen, maar hebben niks gekocht. Vervolgens zijn we naar Kerameikos gegaan, een oude wijk die ook is opgegraven. We zijn er niet naar binnen gegaan omdat we zo vanaf buiten niet iets interessants zagen. Vervolgens zijn we weer via Monastiraki naar de Bibliotheek van Hadrianus en het Romeinse Agora gegaan. In de laatste vind je ook de Toren van de Winden. Handig als je de windrichting moet weten!
Nadat we daar nog een tijdje hebben rondgelopen zijn we teruggegaan naar de winkeltjes in Plaka. Daar heb ik een rood jurkje/shirtje gekocht en hebben we wat souvenirtjes ingeslagen. Vervolgens hebben we buiten nog even wat gedronken en zijn we daarna teruggelopen naar het hotel om alvast wat in te pakken en even op rust te komen.
’S Avonds hebben we op onze vaste avonddrinkplaats gegeten en drankjes gedronken. Na een paar uur was het alweer tijd om terug te gaan naar het hotel om te gaan slapen. Morgen een lange reis terug naar huis!
Dag 60 22 november
Omdat wij rond een uur of 2 alweer zouden landen in Nederland hield dat dus ook in dat ons vliegtuig vroeg zou vertrekken. Ofterwijl: vroeg op, ontbijten, spul bij elkaar pakken en op naar de metro die ons in een uur tijd naar het vliegveld zou brengen. Daar aangekomen natuurlijk gekeken of wij nog wat goedkoper spul konden krijgen. De buit: Wat parfum en 2 megarepen milkachocolade. Toen ik uiteindelijk in het vliegtuig zat was het wel even slikken. Op naar huis, regelmaat, werk zoeken en even geen reisavonturen meer. Toegeven: Die 2 maanden zijn toch wel echt snel gegaan. En ik kan nog steeds niet geloven dat ik werkelijk in mijn eentje van Portugal naar Griekenland ben gereisd. Heb dit toch ‘even’ gedaan.
Na 4 uur vliegen kwamen we aan op Schiphol. Omdat ik in de volle overtuiging was dat ik nog één keer met de trein zou mogen tijdens mijn reis en toch zin had in bruinenbonenschotel even een smsje gestuurd naar mam wat ik die avond wilde eten. Vervolgens doorgelopen naar de bagageband waar mijn tas al rondjes draaide. Dát is mooi! Terwijl ik naar mijn tas liep stond Liesbeth met een hele grote grijns naast mij. Toen ik haar blik volgde had ik het al snel door waarom: Pa en ma stonden aan de andere kant van het raam met een ‘Welkom Thuis’ ballon. Verrassing! Ik ging dus niet met de trein naar huis, later bleek ook dat ik die bruine bonenschotel ook op mijn buik kon schrijven… In ruil daarvoor gingen we namelijk uit eten bij Vandervalk in Spier. Ook lekker!

Gezien dit laatste stuk is geschreven in februari, ik ondertussen al 2,5 maand thuis ben en alles goed gaat neem ik aan dat jullie ook snappen dat ik heel ben thuis gekomen, het erg fijn was Chris weer te zien, het ook heel fijn was de rest weer te zien ( ) en dat ik druk bezig ben met mijn volwassen leventje op rit te krijgen.
En volgende reizen? Die komen er vast wel. Hoe en welk vervoermiddel zie ik dan wel weer.
Bedankt voor het volgen en het geduld tot het allerlaatste verslag! *nudefoto’snog*

De statistieken:
Ik ben 60 dagen op reis geweest

In die tijd heb ik per bus en trein ongeveer 10011 kilometer afgelegd

Dat is in reistijd 146 uur en 15 minuten

Ik heb iets meer dan 7 uur in de lucht gezeten.

Ik ben in 17 verschillende hostels geweest. (Faro: Easy Sleep, Madrid: Turis Madrid Hostel 2, Barcelona: Hip Kharma, Marseille: Vertigo Centre, Zurich: City Backpacker, Wenen: Wombats City Hostel, Praag: Rosemary Hostel, Bratislava: Blues Hostel, Boedapest: Black Sheep hostel, Ljubljana: H2ostel, Zagreb: Youth hostel Zagreb, Split: CroParadise hostel, Belgrado: Green studio Hostel, Sofia: Hostel Mostel, Plovdiv Hostel Plovdiv Guest, Istanbul Taksim Sofa Hostel, Athene: Adonis)

De Erasmussers die ik weer heb gezien heten Chema, Susanna, Samuli, Silvia, Pablo, Andrea, Anna, Rachid,Veronika, Dilara, Tania, Tania en Katerina.

Ik ben Vesna uit Ljubljana, Jason uit Tweed Heads, Alex uit Brazillië en Petrea uit de VS meerdere keren tegen gekomen.

Onderweg heb ik mensen die nu Erasmus zijn gezien in Lissabon, Madrid, Bratislava, Ljubljana, Kroatië, Sofia, Plovdiv en Thessaloniki. Je komt er nooit vanaf. Blijkbaar

Ze betalen in een andere muntsoort dan de Euro in Tsjechië, Hongarije, Kroatië, Servië, Bulgarije en Turkije (hoewel de laatste ook de euro wel gebruikt)

In Servië en Bulgarije kom je veelal een ander alfabet tegen dan bij ons.

De landen die ik door ben gekomen (al dan niet voor korter dan een halfuur Portugal, Spanje, Frankrijk, Zwitserland, Duitsland (halfuurtje) Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Slovenië, Kroatië, Servië, Bulgarije, Turkije, Griekenland en toen terug naar Nederland.

Ik heb 5 blaren gelopen.

De gesneuvelde kledingstukken zijn 2 broeken, 1 jas, 1 vest, 1 paar schoenen, wat ondergoed en wat sokken.
De hakken die ik mee had genomen heb ik nooit aangehad op reis.
Een kussentje meenemen is een prima idee voor in de trein.
Bij sommige grenzen krijg je nog een stempel in je paspoort! (Kroatië en Servië in ieder geval)
Natuurlijk ben ik goed wezen winkelen, de buit: Souveniertjes, een jas, een muts, handschoenen, sjaal, broek, shirtje, riem, ring, blouse, vest, ondergoed en jurkje.
Ik hoop dat er een mc café in Nederland komt. En dan met de witte chocolademelkvariant!
De reisroute was: Faro – Lissabon – Madrid – Alicante – Barcelona – Marseille – Lyon/Geneve – Zurich – Innsbruck – Wenen – Praag – Bratislava – Kosice – Boedapest – Ljubljana – Zagreb – Split – Belgrado – Sofia – Plovdiv – Istanbul – Thessaloniki – Florina – Athene.
In het Oosten hebben ze veel verschillende soorten zeer sterke shotjes. Qua naam lijken ze heel veel op elkaar, de smaak kan compleet verschillen.
En verder… Tja.. Ik liep rond met 13,7 kilo op de rug en ongeveer 2 kilo aan mijn arm.



Iedereen: Bedankt voor het volgen, het lezen, reacties plaatsen en vooral 'diep respect dat jullie nu alweer 6 pagina's hebben gelezen'.


ADIOS!




Ohja, voor de liefhebbers: FILMPJE!
http://www.youtube.com/watch?v=TN20lle8ZZw&lc=cGrmAhShIOvmH40J5YpUS9gV9c4wOT1d1TEh43qyh0g&feature=inbox

Naar Alette in Griekenland bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl